Filmy z nieoczywistym bohaterem: jak kino uczy lubić postacie, których na początku nie znosimy

Wielu widzów uwielbia filmy z wyrazistą, sympatyczną postacią, której łatwo kibicować. Jednak jedne z najbardziej zapadających w pamięć historii zaczynają się zupełnie inaczej: od bohatera, którego początkowo nie lubimy, nie rozumiemy albo wręcz nam przeszkadza.

Tego typu kino potrafi zaskakująco mocno trafić w emocje, bo zmusza do zmiany perspektywy. Zobacz, jak rozpoznawać takie filmy, dlaczego są warte czasu i jak wybrać tytuły dopasowane do Twojego nastroju.

Dlaczego nieoczywisty bohater tak działa na emocje

Gdy postać od pierwszej sceny jest „idealna”, film może stać się przewidywalny. Dużo ciekawiej robi się wtedy, gdy bohater ma cechy, które nas irytują: jest arogancki, egoistyczny, zagubiony albo po prostu „trudny w obyciu”.

Zmiana następująca w trakcie seansu sprawia, że razem z bohaterem przechodzimy drogę. Najpierw go oceniamy, później próbujemy zrozumieć, aż wreszcie zaczynamy dostrzegać, co się za tym kryje. To często bardziej przypomina prawdziwe relacje z ludźmi niż gładkie historie o „dobrych od początku do końca”.

Jak rozpoznać film z nieoczywistym bohaterem

W opisie takich filmów rzadko znajdziesz słowa wprost: „bohater, którego na początku nie polubisz”. Da się je jednak wyczuć po kilku sygnałach, które często pojawiają się w zapowiedziach czy streszczeniach.

Uważnie czytaj, jak opisana jest główna postać. Jeśli pojawiają się określenia typu „sarkastyczny”, „antypatyczny”, „introwertyczny”, „kontrowersyjny”, „samotnik”, „pracoholik” lub „ma trudny charakter”, istnieje spora szansa, że czeka Cię właśnie taka historia.

Trzy główne typy „trudnych” bohaterów

Nieoczywiści bohaterowie rzadko są tacy sami. Pomaga zrozumieć ich kilka ogólnych kategorii, dzięki którym łatwiej dobrać film pod swój nastrój i tolerancję na „trudne charaktery”.

1. Bohater obronny

Na początku wydaje się chłodny, cyniczny lub niemiły, ale szybko widać, że to forma tarczy. Coś go zraniło, więc odpycha ludzi, aby nie przeżywać tego ponownie. Zwykle to dobre kino dla osób, które lubią emocjonalne historie i stopniowe odkrywanie, „co się stało wcześniej”.

Filmy z takim typem postaci dobrze sprawdzają się, gdy masz ochotę na coś bardziej kameralnego i psychologicznego. Zwykle nie chodzi tu o efektowne zwroty akcji, ale o subtelne zmiany w relacjach.

2. Bohater egoistyczny

Na starcie jest skupiony na sobie, karierze, pieniądzach lub statusie. Wydaje się, że nie obchodzi go nikt inny. Tego typu historie często prowadzą do powolnego „odmrażania” empatii, odkrywania innych wartości niż sukces i komfort.

To dobre propozycje wtedy, gdy szukasz filmu z wyraźnym łukiem przemiany, w którym na końcu masz poczucie, że bohater naprawdę przeszedł długą drogę i nauczył się czegoś konkretnego.

3. Bohater moralnie niejednoznaczny

To najbardziej wymagający typ. Postać może robić rzeczy, które trudno zaakceptować, a film nie zawsze podaje prostą odpowiedź, „kto ma rację”. Zamiast tego zachęca do postawienia się w czyjejś skórze i zastanowienia, skąd biorą się określone wybory.

Po takie tytuły warto sięgać, gdy masz ochotę na film, który skłoni do dyskusji i nie da się go zamknąć w prostym podsumowaniu „dobry” albo „zły”. To raczej materiał do rozmowy po seansie niż „tło do kolacji”.

Jak wybierać takie filmy, żeby się nie zniechęcić

Największe ryzyko przy tego rodzaju kinie jest proste: możesz wyłączyć film po 20 minutach, bo „nikt tu nie jest sympatyczny”. Można temu zapobiec, wybierając odpowiedni tytuł na odpowiedni moment i z odpowiednim nastawieniem.

Po pierwsze, sprawdź ton filmu. Jeśli opis wskazuje na dramat obyczajowy lub film psychologiczny, przygotuj się na spokojniejsze tempo i akcent na rozmowy, nie na fabularne fajerwerki. Jeśli to thriller lub kryminał, „trudny” bohater będzie raczej elementem napięcia niż powolnej analizy charakteru.

Proste kryteria wyboru na dziś

Możesz potraktować wybór filmu jak szybki test nastroju. Zadaj sobie trzy krótkie pytania, zanim klikniesz „play” lub sięgniesz po płytę.

• Ile mam cierpliwości: jeśli mało, wybierz film z wyraźnym gatunkiem (thriller, fantasy, komedia), gdzie bohater jest jednym z elementów, a nie jedynym tematem.
• Na ile mam ochotę na emocje: jeśli bardziej na lekko, szukaj opisu z elementami humoru lub ciepła; jeśli na mocniejsze przeżycia, sięgnij po dramaty i kino psychologiczne.
• Czy oglądam sam czy z kimś: na wspólny seans lepiej wybierać tytuły, które prowokują do rozmowy, ale nie są skrajnie przygnębiające.

Dlaczego warto dać szansę bohaterowi, którego nie lubisz

Przyzwyczailiśmy się do wygodnego oglądania filmów „do lubienia”. Jednak historie z nieoczywistym bohaterem uczą czegoś, co przydaje się daleko poza ekranem: bycia ostrożniejszym w ocenach i większej ciekawości drugiej osoby.

Często okazuje się, że w postaciach, które początkowo odrzucają, po chwili dostrzegamy znajome cechy: lęk, niepewność, frustrację. To daje rzadką okazję, żeby popatrzeć trochę na siebie z boku, bez poradników rozwoju osobistego, tylko poprzez czyjąś historię.

Jak wykorzystać takie filmy w codziennym życiu

Nie trzeba od razu robić z tego eksperymentu psychologicznego. Wystarczy prosta praktyka: po seansie zadaj sobie pytanie, w którym momencie zacząłeś inaczej patrzeć na daną postać. Co to zmieniło w odbiorze historii i zakończenia.

Możesz też potraktować takie seanse jako „bezpieczny trening empatii”. Łatwiej spróbować zrozumieć kogoś na ekranie niż w prawdziwym konflikcie. Z czasem to ćwiczenie potrafi przełożyć się na większą cierpliwość dla osób z Twojego otoczenia, które na pierwszy rzut oka wydają się „trudne”.

Na koniec: mała umowa z samym sobą

Jeśli zwykle wyłączasz film, gdy po 15 minutach nikt nie wzbudza sympatii, spróbuj następnym razem przedłużyć ten czas do 40 minut. To rozsądny próg, aby zobaczyć, czy w ogóle zaczyna się rysować jakiś kierunek zmiany.

Być może okaże się, że właśnie te tytuły, którym prawie nie dałeś szansy, zostaną z Tobą najdłużej. W końcu w realnym życiu też często potrzebujemy więcej niż jednego spotkania, żeby kogoś naprawdę polubić.